Problemen instellingen gevolg van gebrek aan investering



Begin deze week verscheen een rapport van de maandcommissarissen die elke maand langsgaan in een Vlaamse jeugdinstelling om te zien hoe het eraan toe gaat. ACV Openbare Diensten vindt de communicatie over het rapport veel te eenzijdig. De problemen zijn een gevolg van het gebrek aan investeringen in de welzijnssector. 
“Het is slaaptijd, neem maar een bed-emmer en een extra deken want er is nog geen toilet en de verwarming is stuk.” Dit is jammer genoeg de realiteit in de gemeenschapsinstellingen. Het rapport van de maandcommissaris dat gisteren openbaar werd gemaakt spreekt onder meer over ongeziene infrastructurele problemen: schimmel op de muren, geen toiletten op de kamer, verwarming die stuk is, ... Het is onbegrijpelijk dat we in 2018 moeten vaststellen dat de gebouwen waarin we kwetsbare jongeren onderbrengen, in deze staat verkeren. Waarom wordt dit zo verwaarloosd? 
Al jaren klagen wij het gebrek aan investeringen in de welzijnssector aan. De infrastructurele problemen waar het rapport over spreekt, zijn een gevolg van het uitblijven van structurele middelen. Elke euro die de welzijnssector spendeert, moet tien keer verdeeld worden. Dat is een onhoudbare situatie.

Al verschillende jaren op rij merken wij dat de wachtrijen binnen het jongerenwelzijn exponentieel stijgen. Het nijpend tekort aan plaatsen binnen welzijn zorgt ervoor dat elke plaats bijzonder waardevol is. 
Zo besliste de regering begin dit jaar om extra plaatsen te voorzien in Tongeren omdat het niet kon dat er jongeren in de politiecel moesten slapen. Een heel terechte keuze, maar het blijft de intentie om Tongeren op korte termijn te sluiten. Het gebouw is een opgeknapte gevangenis die helemaal niet is voorzien om jongeren langdurig op te vangen. 
Het oprichten van een gemengde campus in de markt in Mol kadert in hetzelfde verhaal. Al jaren is er sprake om een nieuwe campus te bouwen voor meisjes in het oosten van het land. Vorig jaar besliste onze regering om twee leefgroepen om te bouwen tot leefgroepen met enkel meisjes, omdat dat goedkoper bleek te zijn. In het begin van dit jaar hebben we daar nog actie voor ondernomen. We hebben toen extra personeel gekregen. In dezelfde campus was er al een leefgroep voor meisjes, in tijdelijke containers waarvan de vergunningen bijna ten einde lopen. 

Iedereen die in de jeugdzorg werkt, kan getuigen dat je steeds achter de feiten aanholt. Al de noodoproepen, crisisoverleggen en werkonderbrekingen ten spijt moeten we vandaag nog altijd vaststellen dat het niet mogelijk is om de zorg van kwetsbare jongeren structureel te financieren. Dit rapport toont enkel de gevolgen van deze maatschappelijke keuze. 
ACV Openbare Diensten vindt de communicatie over het rapport veel te eenzijdig. Dit toont niet de inzet en het doorzettingsvermogen dat het personeel elke dag weer laat zien.