Interimarbeid: 1 kopen, 2 betalen


Uitzendarbeid kost bijna twee keer zoveel als gewone arbeid. Toch wil de Vlaamse regering  daarop inzetten. Van een overheid die trots aankondigt dat ze tegen volgend jaar 3500 personeelsleden minder heeft, valt dat echt niet te begrijpen. Of de personeelsbesparing noodzakelijk is, is nog een andere discussie, maar kiezen voor werkkrachten die bijna dubbel zo duur zijn, kan de regering onmogelijk goedpraten.

Momenteel moet er zowel op personeel als op budget worden bespaard. Dat veel entiteiten zich binnen die logica genoodzaakt voelen om diensten uit te besteden, is niet vreemd. Dat doen ze voornamelijk omdat ze dan andere budgetten kunnen aanspreken want uitbestedingen komen niet uit het personeelsbudget. Die praktijk proberen we al jaren aan te kaarten, tevergeefs.  

Het minimale aandeel van de vakorganisaties in het decreet valt ook niet te begrijpen. Onaanvaardbaar zelfs, zeker als je de vergelijking maakt met de privésector. Daar is een onderhandeling met de vakbonden immers noodzakelijk. Het is ook een essentieel punt uit CAO 108 die de Vlaamse overheid niet heeft overgenomen in het decreet en dat is bovendien strijdig met het regeerakkoord. Op die manier is er geen enkele controle over de invoering van uitzendarbeid. 

Het wantrouwen in het sociaal overleg en de bijzonder hoge kost van uitzendarbeid zijn de twee belangrijke punten in dit decreet waar we iedereen voor willen waarschuwen. Het zal de overheid niet afslanken noch efficiënter maken. 

Om deze boodschap aan de politiek duidelijk te maken zal er woensdag een gemeenschappelijke vakbondssamenkomst zijn voor het Vlaams Parlement. 

We komen samen aan de hoek van de Ijzerenkruisstraat om 13.45 uur.