Opvordering personeel tast stakingsrecht aan




Momenteel zitten de gevangenisvakbonden samen met minister Geens. Op de onderhandelingstafel: de minimale dienstverlening mét opvorderingsmogelijkheden. Toen de vakbonden kennis namen van dat plan van de minister brak er een spontane staking uit. Het stakingsrecht mag niet worden uitgehold. 

De vakbonden hebben een gespreid stakingsplan uitgewerkt. Dat betekent concreet dat er per gewest maximaal twee dagen per week actie wordt gevoerd. Deze manier van actievoeren garandeert minstens vijf dagen per week de basisrechten van gedetineerden. En de politie wordt tegelijkertijd minder belast om de veiligheid in gevangenissen te verzekeren.

Op deze manier willen wij de minister duidelijk maken dat zijn voorstel om een minimale dienstverlening te verzekeren ook op een andere manier kan worden gerealiseerd, zonder opvordering.

De voorbije vier jaar waren er slechts vier stakingsdagen omwille van specifieke redenen in de gevangenissen. Die redenen zijn steeds dezelfde: na onderhandelingen tussen overheid en vakbonden worden er stelselmatig akkoorden gesloten die door de overheid niet worden nageleefd.

Daarom willen wij het bestaande sociaal overleg versterken. Want het overlegmodel dat we de voorbije jaren streng gerespecteerd hebben, heeft duidelijk gewerkt. Dat model willen we gebruiken als basis voor de onderhandelingen. Dat de regering de opvordering in het akkoord wil opnemen, vinden wij een brug te ver. De opvordering is een afbreuk van het stakingsrecht en is overbodig en onbespreekbaar. Wij pleiten voor een akkoord dat streeft naar een sterkere dialoog tussen overheid en haar werknemers, met sterke engagementen van alle partijen, tegenover het eenzijdig opgelegd voorstel met een sterk repressief karakter. Er zijn de afgelopen vier jaar meer dan honderd stakingsaanzeggingen geweest, maar slechts vier ervan zijn effectief in een staking uitgemond.

De overheid verwacht van de vakbonden engagementen. Wij verwachten van de overheid dat gemaakte akkoorden worden gerespecteerd.

De rechten van gedetineerden moeten worden gerespecteerd, maar die van het personeel ook. Hoe kan een werkgever verantwoorden dat zijn personeel nog 540 000 dagen verlof moet opnemen, of dat personeel 7 jaar moet wachten vooraleer een uniform wordt geleverd?
Door het personeel monddood te maken, zullen de problemen in de gevangenis niet bij toverslag verdwijnen. Het is vaak doordat vakbonden aan de alarmbel trekken dat er dossiers in beweging komen.

We hopen dat de minister voldoende marge laat zodat echte onderhandelingen mogelijk zijn. Niemand heeft baat bij een loopgravenoorlog.