Zonder benoeming enkel nog willekeur en vriendjespolitiek



Vaste benoemingen afschaffen brengt de onafhankelijkheid van het openbaar ambt in gevaar. We steven rechtstreeks af op een klimaat van willekeur en vriendjespolitiek. Welke ambtenaar durft nog politiek ongunstig te handelen wanneer zijn job daardoor op de helling komt te staan? Ook u bent de dupe van deze maatregel.

Ondanks de tegengestelde afspraken die hierover gemaakt werden in het regeerakkoord, besliste het begrotingsconclaaf om geen nieuwe ambtenaren meer te benoemen, behalve in zogenaamde gezagsfuncties. 

In de eerste plaats is dat een platte besparing op personeel: een lager loon, geen administratieve loopbaan en geen overheidspensioen.

Maar er is veel meer aan de hand. De afschaffing is een regelrechte aanval op de neutraliteit van het openbaar ambt. Zonder vaste benoeming worden ambtenaren afhankelijk van de politieke overheid. Of zeg maar: ze worden makkelijk chanteerbaar. Wie durft nog politiek ongunstig te handelen wanneer zijn job op de helling staat? 

Overdreven denkt u? We geven enkele voorbeelden:
  • Een contractueel belastingambtenaar krijgt van het kabinet de vraag om een bepaalde sector (bouwondernemingen bijvoorbeeld) met de nodige goodwill te behandelen. Wat zou er met die ambtenaar gebeuren indien hij op dat verzoek niet ingaat?
  • ‘Asiel en Vreemdelingenzaken’ krijgt de opdracht om koste wat het kost slechts een bepaald percentage vreemdelingen tot het grondgebied toe te laten. Welke gevolgen zou dat hebben voor de objectieve behandeling van de dossiers?
  • De gelijke toegang tot het openbaar ambt staat op de helling. Gaat het selectiebureau al dan niet in op de vraag van een minister om vooral mensen uit zijn eigen kieskring te werven?
Klinkt allemaal erg 20e-eeuws. Toen moest de burger ook naar de zitdag van een plaatselijk politicus voor een vergunning, een postje aan de staat of om een dossier even bovenaan de stapel te laten verhuizen. Politiek dienstbetoon tierde welig en leidde tot veel schandalen.
Natuurlijk is dit alles te verhelpen door afspraken en regels op te stellen waardoor de administratie haar neutrale en onafhankelijke positie bewaart. Maar is dat nu net niet de reden waarom destijds de statutaire benoeming voor federale ambtenaren in het leven geroepen werd?

Dus als er geen federaal personeelsstatuut was, zouden we er onmiddellijk één moeten uitvinden.