Stijgend aantal ambtenaren met burn-out

Stress
We moeten langer werken. Maar op welke manier? En wat vraagt dit van de werknemer? Veel, zo blijkt. En misschien ook te veel. Want ondanks de stijgende leeftijd van de federale ambtenaar en ondanks de verhoogde werkdruk (want evenveel werk moet worden gedaan door minder mensen), daalt het ziekteverzuim. Dat wil zeggen dat onze ambtenaren wel degelijk op hun tanden bijten om het langer vol te houden, maar er finaal onderdoor gaan met een burn-out als gevolg. 
Personeelstekorten
Een groot probleem is de niet-vervanging van personeel. Gevolg is dat er nu volop gesnoeid wordt in de core-business van de overheid. Dat is vooral voelbaar in diensten waar een bepaald aantal werknemers noodzakelijk is om operationeel te zijn. Kijk maar naar de recente stakingen in de gevangenissen te Leuven en Merksplas. In de Gesloten Centra van de Dienst Vreemdelingenzaken worden opvangvleugels gesloten, niet omdat er weinig illegalen zijn, wel omdat er te weinig personeel is om ze open te houden. 
Werkbaar werken
Langer werken, dat kan alleen als er middelen zijn om het werkbaar te houden. Die werkbaarheid wordt gemeten aan de hand van een aantal aspecten zoals werkstress, motivatie, leermogelijkheden en balans werk/privé. Het lijkt ons aangewezen om de werkbaarheidsmonitor eens boven te halen want enkele van deze zaken scoren duidelijk onvoldoende. 
De werkdruk stijgt, de middelen verminderen en de politieke context biedt geen zekerheden voor de werknemer. Blijft zijn dienst nog bestaan? Wat zullen de effecten zijn van de besparingen? Zoveel onzekerheden, je zou voor minder een burn-out krijgen.