De allerleukste anekdote

Nationale betoging november ’14... Alles werd tijdig in gereedheid gebracht… Groene jas? Check!... Groene paraplu? Check!… Groene sjaal? Check!… Groene slip? Neen, da’s voor straks!

Met de auto naar het station… ticket gekregen… de nodige attributen (fluitje, oordopjes) in aanslag… Kortom, alles was voorhanden voor een boeiende en hopelijk succesvolle nationale betoging. Veel volk in de trein die rood, blauw en vooral groen kleurde.

Onmiddellijk werden wij op het station ondergedompeld in een soort van "war-zone" met vaak grimmige koppen (gelukkig van karton, en wij meenden ergens ook BDW te herkennen). Buiten op het plein een fantastisch kleurentapijt. Langzaam bewoog de manifestatie zich richting Brussel-Zuid. Geluidsboxen, toeters, bellen en de (blijkbaar onmisbare) bommetjes waren alom tegenwoordig.

Tijd om de oordopjes in de oren te proppen dus. Menig collega en militant van de andere vakbonden keek ons niet recht in de ogen maar recht in de oren met zo’n blik van “hoe komt die aan die oordopjes en vooral hoe kan ik haar er enkele ontfutselen”. Laat ACV-Openbare Diensten nu net staan voor solidariteit, dienstverlening, enzovoort… Kortom, een mens wil steeds van goede wil zijn en daarom dit nobele gebaar. “Alsjeblieft collega’s, kameraden van de andere vakbond, hier enkele leuke oordopjes, maar opgelet ze plakken een beetje maar da’s omdat ze in de plastic hebben gezeten." Verder geen erg. Lang leve de gelukkigen en prompt werden de oordopjes - zonder ze een blik te gunnen - uit het plastic zakje genomen en in de verschillende oor(tjes) gestopt! 

Enkele hectometers verder was het tijd voor een kleine eet- en snoeppauze. De meegebrachte gummibeertjes zouden zeker smaken. Maar helaas, het enige dat wij nog vonden waren groene oordopjes. De gummibeertjes waren weg!

Oeps, hopelijk waren onze collega’s, kameraden, niet boos als de (gummiberen)oordopjes slecht uit hun oren raakten.